پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۷ ,21 June 2018
 
 
نوروزیان در گفت‌وگو با فانا:
حضور در رده‌های بالای مدیریتی کمترین حق زنان ایرانی است
جزئیات پروژه کلینیک حافظه و استقبال WHO از آن
 
دکتر مریم نوروزیان متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی تهران و پایه‌گذار اولین کلینیک حافظه و اختلالات شناختی در ایران و نورولوژیست بیمارستان روزبه در حاشیه همايش رهبری و مشارکت زنان که به همت شرکت یانسن برگزار شد، در گفت‌وگو با خبرنگار فانا در پاسخ به این سوال که از نظر شما جایگاه زنان در حوزه بهداشت و درمان در ایران چگونه بوده و این جایگاه را در دنیا چگونه می‌بینید؟ گفت: تصور می‌کنم ما در ابتدا باید خودمان را با خودمان مقایسه کنیم زیرا اگر بخواهیم خود را با دیگر کشورها مقایسه کنیم بسیار بسیار ناامیدکننده است. البته تاکنون قدم‌های بسیار بزرگی برداشته‌ایم. نسبت به زنان دهه‌ها و سال‌های گذشته ما اکنون جایگاه بهتری داریم و این مرهون تلاش بسیار زیاد زنانی بوده که مصائب این مسیر را تحمل کرده تا خود را ثابت کرده و نشان دادند زنان نیز می‌توانند در این عرصه موفق باشند.
 
به گزارش فانا، وی افزود: بنابراین از نظر من جایگاه زنان در جامعه علمی و پزشکی ما وضعیت رو به رشدی داشته و این مساله بسیار امیدبخش بوده است. اکنون راه برای دختران و زنان امروزی بسیار هموار گشته است اما اگر بخواهیم با استانداردهای جهانی بسنجیم، بسیار عقبیم. مشکل دیگر این است که ما در موقعیت‌های مدیریتی زنان کمی داریم و حضور زنان در رده‌های بالای مدیریتی بسیار ناچیز است و این کمتر از چیزی است که زنان مستحق آن هستند.
 
فانا: بنابراین شما معتقدید زنان قادر به مدیریت کلان هستند؟
 
بله صددرصد. علت توانمندی مردان در مدیریت، تمرین زیاد آنها و نقش‌هایی که طی سال‌ها داشته‌اند، بوده است. کافی است این تمرین و موقعیت برای زنان نیز وجود داشته باشد تا هوش و توانمندی آنان نیز به اثبات برسد. طبق تحقیقاتی که انجام شده چیزی به عنوان مغز زن و مغز مرد به صورت متمایز وجود ندارد. در مغز مردان سلول‌ها و بخش‌هایی هستند که نقش‌‌های زنانه داشته و سلول‌هایی نقش‌های مردانه دارند و در زنان نیز دقیقا به همین صورت است. به این معنی که هر مردی واجد خصوصیات خاصی از یک زن و هر زنی خصوصیات مردانه دارد و تقسیم‌بندی اصلا صحیح نیست. زنان هموار در طول تاریخ Multi-Tasking بوده‌اند یعنی چند کار را بطور همزمان انجام داده و همواره از عهده آن برآمده‌اند. کارهای منزل و فرزندپروری و همسرداری در کنار کار و تحصیل را به خوبی انجام داده و می‌دهند. زنان بسیار توانمندند فقط تمرین نداشته‌اند، در صورت تمرین هیچ مانعی نمی‌بینم. نباید صرفا براساس قدرت جسمانی قضاوت کرد چه بسا زنان ثابت کرده‌اند با تمرین‌های فیزیکی نیز توانسته‌اند از عهده کارهای فیزیکی سنگین برآیند. ما در حال صحبت در مورد 50 درصد جمعیت جامعه و نیروی انسانی هستیم و من همواره نگران زنانی هستم که در منزل بوده و کارهای یکنواخت روزانه را انجام می‌دهند زیرا تخصص من آلزایمر است و با فاکتورهای آن به خوبی آشنایی دارم و می‌دانیم که خانم‌های خانه‌‌دار بعد از مدتی با انجام کارهای روتین و بدون یادگیری جدید بسیار در معرض آلزایمر هستند. در ایران متاسفانه آمار ابتلای زنان به آلزایمر بسیار بیشتر از مردان است و این به دلیل میزان کم تماس با اجتماع و یادگیری مهارت‌های اجتماعی کمتر است. ما باید این موضوع را بسیار جدی بگیریم و به زنان نقش بیشتری در اجتماع بدهیم.
 
نوروزیان در پاسخ به این سوال فانا که موانع پیشرفت زنان در حوزه بهداشت و سلامت را در چه می‌دانید؟ اظهار کرد: من تصور می‌کنم مهمترین مانع طرز نگاه و نگرش این حوزه به زنان و توانمندی آنان است. همواره در جامعه مطرح می‌شود که زنان نمی‌توانند و حتی خود زنان نیز به این باور رسیده‌اند که نمی‌توانند. دختران جوان ما به دلیل آموزش کم در این حوزه‌ها تصور می‌کنند که امکان پیشرفت ندارند و همواره مشاغل دسته سه و چهار به آنها واگذار می‌شود در حالی که به شدت معتقدم زنان قادرند علاوه بر نقش مادری و همسری در منزل، مدیران بسیار خوبی باشند. البته مسلم است که نقش مادری بسیار مهم است و حتی اگر جامعه نیز در برهه‌ای فشاری از این لحاظ به ما وارد نکند، خود مادر قادر نیست با وجود مشغله از توجه و محبت به فرزندش غافل شود اما متاسفانه اغلب به دلیل تصورات اشتباه زنان از پیشرفت در کار خود متوقف و منع می‌شوند. در جوامع و کشورهای پیشرفته زنان تا دو سال می‌توانند در خانه مانده و از فرزند خود نگهداری کنند زیرا فرزند در سال‌های اولیه به شدت به مادر و مراقبت او نیازمند است و این مستلزم همکاری همسر نیز است. بنابراین این مساله نیز قابل حل بوده و لزومی ندارد زنان را از موقعیت‌های مهم به این بهانه کنار گذاشته و جامعه را از موهبت حضور زنان به دلیل اینکه مادر هستند، محروم کنیم. البته که برقراری تعادل و توازن برای زنان شاغل بسیار سخت بوده و به هیچ عنوان کار ساده‌ای نخواهد بود اما از نظر من ارزشش را دارد.
 
فانا: آیا در ایران دستاوردی در زمینه آلزایمر چه در تشخیص و چه درمان داشته‌ایم؟
 
تشخیص آلزایمر در حال حاضر یک معضل جهانی است و ایران نیز چون در سطح استانداردهای جهانی نیست طبیعتا دستاورد خاصی در این زمینه نداشته اما ما کمیته‌های Dementia (زوال عقل) را بعد از سال‌ها تشکیل دادیم و سپس پروژه Memory Clinic  (کلینیک حافظه) را بنده برای نخستین بار در دنیا در تابستان امسال در سراسر ایران راه‌اندازی کردم. از 20 استان کشور حدود 150 نفر برای شرکت در دوره‌های تشخصی آلزایمر و آموزش در این زمینه اعلام آمادگی کرده‌اند و قصد دارند به تشخیص زودرس آلزایمر یاری رسانند. WHO نیز از این موضوع آگاه شده و به شدت استقبال کرده است. همچنین در حال حاضر با دانشگاه لوزان سوئیس وارد یک مطالعه مشترک شده‌ایم تا این پروژه در دیگر نقاط دنیا نیز اجرا شود.
 
فانا: در انتها نظر خود را در مورد همايش رهبری و مشارکت زنان که به همت شرکت یانسن برگزار شد بفرمایید؟
 
من بسیار از پیشنهاد و نظر خانم دکتر علوی برای برگزاری چنین همایشی خوشحال شدم و استقبال کردم. طی سال‌ها فعالیت در حیطه دمانس و آلزایمر این نخستین بار است که سخنرانی در مورد زنان داشتم. در این سال‌ها مشکلات زیادی را تجربه کرده و از سر گذرانده‌ام و به نظرم همایش‌هایی از این دست برای انتقال این تجارب بسیار مفید است. به نظرم کار شرکت یانسن و خانم دکتر علوی بسیار ارزشمند بوده و امیدوارم این راه ادامه یابد.
 
گفت‌وگو از تکتم زاهدی فر
 
کد مطلب : ۱۲۹۴۶
شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۵۸
۰
 
 

ارسال
 
گروه های خبری :