يکشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ ,23 September 2018
 
 
آدالیمومب هزینه-اثربخش‌ترین داروی بیولوژیک در درمان پسوریازیس
43 درصد هزینه‌های بیماران پسوریاتیک غیرمستقیم است
 
در یکی از جدیدترین مطالعات مرور نظام‌مند (systematic review) درباره‌ ارزیابی اقتصادی داروهای بیولوژیک در درمان بیماری پسوریازیس که توسط کرومر و تیمش در مجله PLOS ONE به چاپ رسیده، هزینه-اثربخشی داروهای بیولوژیک مورد مصرف در پسوریازیس تحت مقایسه قرار گرفته است.
 
به گزارش فانا، در مقایسه بین آدالیمومب، اینفلیکسیمب، اوستکینومب، اتانرسپت، سکوکینومب و اپرمیلاست، کم‌ترین هزینه براساس QALY را آدالیمومب دارد که در مجموع و با در نظر گرفتن جوانب مختلف، هزینه-اثربخش‌ترین دارو در درمان این بیماری شناخته شده است و هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم نظام سلامت و سازمان‌های بیمه‌گر جهت درمان بیماران مبتلا به پسوریازیس را بطور چشم‌گیری کاهش می‌دهد.
طبق یک مطالعه صورت گرفته در سال 2012  در کانادا 57% از سرانه هزینه سالانه بیماران پسوریاتیک، هزینه مستقیم ناشی از بیماری و 43% آن شامل هزینه‌های غیرمستقیم (مانند عدم حضور سرِ کار) است.
 
در یکی از جدیدترین مطالعات مرور نظام‌مند (systematic review) درباره‌ ارزیابی اقتصادی داروهای بیولوژیک در درمان بیماری پسوریازیس که توسط کرومر و تیمش در مجله PLOS ONE به چاپ رسیده، هزینه-اثربخشی داروهای بیولوژیک مورد مصرف در پسوریازیس تحت مقایسه قرار گرفته است. در بین 482 مطالعه‌ مرتبط یافت ‌شده بعد از خروج مقالات با توجه به معیارهای خروج، از میان مطالعات بررسی شده 37 مطالعه هزینه-اثربخشی و 21 مطالعه هزینه-مطلوبیت بوده است. در این مطالعات هزینه دارو، پایش، بستری، عوارض جانبی و هزینه‌های غیرمستقیم لحاظ شده‌اند. همچنین معیار ارزیابی هزینه-اثربخشی
PASI (50, 75 , 90)،PGA، DLQIو QALYsبوده است.
 
طبق بررسی‎هایی که در این مطالعه مرور سیستماتیک صورت گرفته است، هزینه-اثربخش‌ترین دارو در درمان پسوریازیس داروی آدالیمومب  (در 100% مقایسه‌های دو طرفه (Pairwise comparison) با سایر داروهای ذکر شده هزینه-اثربخش‌تر از داروی مورد مقایسه بوده است) و پس از آن به ترتیب اوستکینومب (در 66.7%)، اینفلیکسیمب (در 60%)، سکوکینومب (در %50)، اتانرسپت (در 40%) و افالیزومب (در 20%) هستند.
براساس این مطالعات، داروی آدالیمومب دارای کمترین هزینه براساس QALY بوده است که در مجموع و با در نظر گرفتن جوانب مختلف، هزینه-اثربخش‌ترین دارو در درمان این بیماری شناخته شده است و هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم نظام سلامت و همچنین سازمان‌های بیمه‌گر را بطور چشم‌گیری کاهش می‌‌دهد.
طبق یک مطالعه صورت گرفته در سال 2012  در کانادا 57% از سرانه‌ هزینه‌ سالانه‌ بیماران پسوریاتیک، هزینه مستقیم و 43% آن شامل هزینه‌های غیرمستقیم (مانند عدم حضور سرِ کار) است.
 
بیماری پسوریازیسیک بیماری خودایمنی و التهابی مزمن و درگیرکننده پوست و مفاصل با شیوع جــهانـی 3-1% است. بیماران همان‌طور که از عوارض متابولیک، قلبی و روانی این بیماری در عذاب هستند از منظر برخورد ناصحیح جامعه نیز رنج می‌برند. بنابراین این بیماری می‌تواند کیفیت زندگی و فعالیت‌های شغلی این بیماران را  به صورت چشمگیری کاهش دهد. گزینه‌های درمانی این بیماران شامل درمان موضعی، فوتوتراپی، داروهای سیستمیک کلاسیک و داروهای بیولوژیک است. اولین بار در سال 2003 داروهای بیولوژیک به عنوان درمان بسیار موثر در درمان پسوریازیس متوسط تا شدید معرفی شد. یکی از اعضای این خانواده درمانی داروهای مهارکننده TNF-αهستند و همچنین داروهایی که اینترلوکین 23/13 و اینترلوکین 17 را مورد هدف قرار می‌دهند.

 
کد مطلب : ۱۳۲۵۳
سه شنبه ۲۱ فروردين ۱۳۹۷ ساعت ۲۳:۱۷
۰
 
 

ارسال
 
گروه های خبری :