سه شنبه ۲۶ شهريور ۱۳۹۸ ,17 September 2019
 
 
قانعی در گفت‌وگو با فانا:
در مستندسازی آثار تحریم‌ها بر بخش بهداشت و درمان ضعیف کار کردیم
مستندات باید در مجامع بین‌المللی قابل قبول باشد
 
دبیر ستاد توسعه زیست ‌فناوری معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری گفت: ما در زمینه مستندسازی آثار تحریم‌ها بر بخش بهداشت و درمان کشور ضعف داریم و هنوز این ضعف بعد از 40 سال برطرف نشده است.
 
خبرنگار فانا در حاشیه هفتمین نشست منطقه‌ای مجمع جهانی سلامت که اخیرا در کیش برگزار شد گفت‌وگویی با مصطفی قانعی دبیر ستاد توسعه زیست ‌فناوری معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری انجام داده که به شرح زیر است:

در هفتمین نشست منطقه‌ای مجمع سلامت در کیش درباره موضوع تاثیر تنش‌ها و تحریم‌ها بر سلامت بحث شد. توضیحی در مورد مهمترین مباحثی که در این زمینه مطرح شد می‌دهید؟

سخنرانان در بخش اول عوارض احتمالی که در صورت تحریم و جنگ بر سر سلامت می‌آید را مطرح کردند. به این جمع‌بندی رسیدند که ما به یک استراتژی برای حداکثر پیشگیری جهت کاهش عوارض ناشی از جنگ و یا تحریم‌ها نیاز داریم. برای مثال ایران شبکه بهداشتی درمانی خود را در جنگ مستقر کرد که تمامی افراد کشور را تحت پوشش قرار داد و این یک اقدام پیشگیرانه برای کاهش عوارض جنگ است. به عنوان مثال یکی از مهمترین راه‌های پیشگیری از اثرات تحریم این است که خودمان تولیدکننده باشیم و وابستگی نداشته باشیم. نکته مهم این است که ایران باید تمام دستاوردهایی را که در این زمینه داشته به صورت کتبی در سطح دنیا منتشر کند تا کشورهای درگیر این مسائل به خصوص در منطقه مدیترانه شرقی مانند عراق، سوریه، یمن و دیگر کشورها که نیازمند این راه‌حل‌ها هستند بدانند چگونه عوارض ناشی از جنگ را در سلامت مردم خود کاهش دهند.

مشکلی که ما با آن مواجهیم مستندسازی است. ما می‌گوییم که تحریم‌ها باعث کمبود دارو و مشکلاتی در حوزه سلامت برای مردم شده است. آیا مستنداتی برای ارائه به جوامع بین‌المللی به عنوان مثال در زمینه اثر تحریم‌ها بر مرگ و میر مردم ناشی از کمبود دارو داریم؟ زیرا کلی گویی قابل قبول نیست. تا جایی که می‌دانیم کانون هموفیلی کارهایی در این زمینه انجام داده اما به خاطر دارم آقای نائلی در جایی اشاره کرد که ما در زمینه مستندسازی با مشکل مواجه هستیم.

بله مثلا زمانی که ما به دادگاه لاهه رفتیم تا عوارض شیمیایی که جانبازان با آن مواجه بودند را اثبات کنیم در آنجا فقط مستندات از ما خواستند. خوشبختانه حدود چند صد مقاله در این زمینه چاپ شده بود و مدارک بستری بیماران وجود داشت و ما آنها را تبدیل به مستندات قابل ارائه کردیم و نتیجه بسیار خوب بود. اما وقتی که به فرض جنگ رخ می‌دهد فقط بحث سلامت نیست و همه ابعاد سلامت نیز مربوط به وزارت بهداشت نیست. به عنوان مثال بحث دسترسی به غذا مربوط به ما نیست و بحث‌های روانی که حین تحریم‌ها و یا جنگ اتفاق می‌افتد.

حداقل دارو و تجهیزات که مربوط به وزارت بهداشت است.

در مورد تحریم‌ها باید بگویم مشکل این است که ناگهان وارد می‌شود و آمادگی برای ثبت آن وجود ندارد و به تدریج این آمادگی به وجود می‌‌آید.

آقای دکتر البته ما 40 سال است که تحریم هستیم و قاعدتا باید همیشه آمادگی آن را داشته باشیم.

البته آنها به تحریم دارو و سلامت بطور مستقیم و واضح اشاره نکرده‌اند، موارد دیگر را اعلام می‌کنند اما بطور غیرمستقیم تاثیر خود را می‌گذارد و هر شرکتی که با ایران کار کند را تحت بررسی قرار می‌دهند و به این صورت فشار وارد می‌کنند زیرا می‌دانند بحث دارو و سلامت بحثی است که مردم توان و تحمل خود را از دست می‌دهند. به‌هرحال ضروری است که دولت به خصوص شورای امنیت ملی و قوه قضاییه برای هر دوره خاص مستندسازی کنند که بعدها در مجامع بین‌المللی ارائه شود. ما در این موضوع ضعف داریم و هنوز این ضعف بعد از 40 سال برطرف نشده است. گروه مستندساز باید بدانند که با چه قواره‌ای باید مستند تهیه کنند تا در مجامع بین‌المللی اثرگذار باشد. به عنوان مثال بهترین سند ما دختری بود که عکس او از دو سالگی تا 13 و 17 سالگی موجود بود و نشان‌دهنده روند زندگی او بود که از آغوش مادر شیمیایی شده بود و تا بزرگسالی متحمل عوارض شیمیایی بود و این مستند قابل ارائه و بسیار خوبی است.

بله دقیقا کانون هموفیلی نیز در مورد زندگی کودکی به همین نحود عمل کرده بود که مستندسازی شده بود که به دلیل نرسیدن دارو فوت کرده بود و این موارد حتی معدود و یک یا دور مورد نیز بسیار تاثیرگذار خواهند بود.

بله همینطور است. ماموریت مستندسازی حتی مشخص نشده و اینکه به چه کسی سپرده شود و این ضعف ما در این مورد است.

تصور می‌کنم وزارت بهداشت نیز باید متولی آن باشد.

ما مستندی را که برای جایی تهیه می‌کنیم باید قواره مستندسازی قابل ارائه در مجامع بین‌المللی باشد. باید حقوقی‌ها و متخصصین حقوق بین‌الملل در کنار وزارت بهداشت باشند. ما برای اثبات شیمیایی‌های ایران از سازمان ملل ناظر آوردیم و آنها نمونه‌ها را به سوییس بردند و آزمایش کردند و این مستندها را پذیرفتند. ممکن است وزارت بهداشت مقالاتی را تهیه کند که بعدها در مجامع بین‌المللی به عنوان سند آن را قبول نکنند. بنابراین باید حقوق‌دانان و متخصصین و مسئولین در سطوح بالای کشور برای مستندسازی تلاش و همکاری کنند.

گفت‌وگو از محمدجواد به‌آبادی
 
کد مطلب : ۱۹۶۲۱
چهارشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۱۸
۰
 
 

ارسال
 
گروه های خبری :